آتش بس

این سال برای من سال پر تلاطمی بوده است و البته فکر می کنم که برای بسیاری از ما ایرانیان نیز بدین گونه بوده است . من که کودکی خود را با انقلاب آغاز کرده ام ، یکی از بزرگترین جنگ های قرن اخیر را دیده ام و در این سی سال گذشته حوادث گوناگونی را شاهد بوده ام هرگز فکر نمیکردم که دیگر مسئله ای پیدا شود که بتواند باعث تعجب من شود.فکر میکردم آیا حادثه ای بزرگتر از زندگی در عصر خمینی بزرگ میتواند در زندگی من ایجاد شود؟ مگر نه این است که من در این عمر کوتاه افول نظام کمونیستی را دیده ام ، نابودی برج های دوقلوی نیویورک رابر صفحه تلویزیون شاهد بوده ام ، کشته شدن سیصد هزار انسان را در سونامی شرق آسیا نظاره گر بوده ام و صدها حادثه دیگر که حتی فکرش هم دور از ذهن مینماید را در خاطره خود دارم ؟ اکنون با رسیدن به سن چهل سالگی دیگر چه چیزی میتواندتعجب مرا بر انگیزد؟ اما باز هم اشتباه کردم . چه این دفعه آنچه قرار بود مرا تحت تاثیر قرار دهد در بیرون از مرزها ی وطن و در هزاران کیلومتر آنطرف تر نبود بلکه درست در بیخ گوشم قرار داشت .پدیده ای بنام انتخابات ریاست جمهوری دهم.به یک باره سیل حوادث شروع شدوچنان طوفانی در فضای نسبتا آرام زندگی ایرانیان در گرفت که شاید بتوان گفت سرعت وقایع در آن از سرعت وقایع انقلاب اسلامی در سال ۵٧ نیز سریعتر بود. همه چیز تیره و تار شد. نیروهایی که تا دیروز در مقابل دنیا در یک جبهه قرار داشتند ناگهان رو در روی هم صف آرایی کردند و بر فضای آرام جامعه ،نوعی صلح مسلح حاکم شد . برادران دیروز شدند منافقین امروز.یاران انقلاب به لقب طلحه و ذبیر مفتخر شدند.فضا غبار آلود شد. جناح راست ،چپ ها را به خیانت متهم کرد و چپ ها ، راستی ها را تمامیت خواه نامیدند .اما من در این میانه فقط نظاره گر مات و مبهوتی بودم که سعی میکردم بفهمم حق با کدام طرف است. گویی جناح میانه ای وجودندارد. کسی نیست که دست این دو گروه را بگیرد و با هم صلحشان دهد.کسی دنبال آرام کردن فضا نیست.روز ،روز تسویه حساب است. و همه از یاد برده ایم که در دنیای پیرامونمان چه خبر است. وگویی دیگر قرار نیست حضور امریکا درخلیج فارس،در عراق و درافغانستان را رصد کنیم. و فراموش کرده ایم که دراین صلح مسلح بایدرو به کدام سمت  بایستیم. و از همه جالبتر اینکه هر دوجناح نیز بدنبال یارگیری اند. من هنوز هم مبهوت هستم.غبار در حال فرونشستن است.قیافه ها اکنون بیشتر قابل تشخیص اند.چشم بهتر میتواند اطراف را ببیند. و من در این کور سوی نور که از میان گردو غبار راه باز میکند،برق شمشیرهای برهنه را میبینم........آیا کسی هست که آتش بس را فریاد کند.........؟؟؟؟؟؟

/ 0 نظر / 27 بازدید