ترس از سرطان

در بسیاری از کشورهای غربی وقتی کسی مبتلا به سرطان میشود ،پزشک معالج موضوع را به صراحت با بیمار درمیان میگذارد،اما در ایران این کار عملا غیر ممکن است.شخصا تا کنون بیماری را ندیده ام ـالبته بجز یک مورد ـ که وقتی در مورد اینکه مبتلا به سرطان است به وی توضیح داده ام توانسته باشد این موضوع را بپذیرد و با آن کنار بیاید.حتی خانواده بیماران سرطانی نیز به شدت با گفتن واقعیت به بیمار شان مخالفت میکنند.اما مدتی است که این سوال ذهن مرا مشغول کرده است که آیا این کتمان حقیقت که از طرف ما پزشکان صورت میگیرد کاری اخلاقی است یا خیر ؟آیا واقعا کمک به بیمار است یا نه ؟شاید شخص با آگاهی از عمر کوتاهی که دارد بتواند کارهای ناتمام خود را تمام کند .شاید حق الناسی بر گردنش باشد که بتواندآنرا ادا نماید.شاید بتواند تکلیف وراث و مال و اموال خود،عبادات ناقص خود و مواردی از این قبیل را روشن نماید.با این وجود آیا مخفی کردن بیماری از بیمار کمک به اوست یا گرفتن فرصت از او ؟کاش مردم ما قدری شجاع تر بودند..اول از همه به نفع خودشان بود....

/ 2 نظر / 10 بازدید
سارا

your weblog is very nice ..good luck .by

سلام. من به کمک و همفکری شما نیاز دارم. لطف کنید آف بزارید که چه زمان آنلاین هستید بتونم با شما صحبت کنم